Dodge’s nieuwste tweedeurs Charger Sixpack, uitgerust met een zescilindermotor met dubbele turbo, kan zich qua kritische prestatiegegevens niet helemaal meten met zijn V-8-voorganger, de Challenger R/T Scat Pack. Hoewel de nieuwe Charger sneller kan accelereren, blijft hij achter op het gebied van grip en remmen, wat vragen oproept over de vraag of de moderne muscle car zich in de goede richting ontwikkelt.
Prestatieverschillen
Uit tests blijkt dat de Challenger R/T Scat Pack Widebody uit 2019 de nieuwe Charger overtrof wat betreft handling en remkracht. De Challenger behaalde 0,96 g op het skidpad, terwijl de Charger slechts 0,90 g behaalde. Belangrijker nog was dat de Challenger slechts 45 meter nodig had om te stoppen vanaf 120 km/u, vergeleken met de 57 meter van de Charger. Dit verschil wordt grotendeels toegeschreven aan het hogere gewicht van de Charger (4889 lbs versus 4352 lbs voor de Challenger) en het gebrek aan zomerbandenopties op het moment van testen.
Dodge erkent het bandenprobleem en stelt dat later dit jaar zomerbanden beschikbaar zullen komen voor de op gas aangedreven Charger, maar dat verandert niets aan de huidige gegevens. Alleen al het gewichtsverlies maakt de Charger minder wendbaar en vereist meer afstand om te vertragen.
Acceleratie: een allegaartje
Ondanks de tekortkomingen op het gebied van handling en remmen accelereert de Charger Sixpack sneller dan de oude Challenger. Hij accelereert 100 km/u in 3,7 seconden, twee tienden sneller dan de 3,9 seconden van de Challenger. De Charger rijdt de kwartmijl ook sneller (12,1 seconden bij 180 km/u vs. 12,4 seconden bij 180 km/uur ). De atmosferische V-8-motor van de Challenger voelt echter responsiever aan en noteert een snellere tijd van 5 naar 100 km/u van 4,2 seconden vergeleken met de 4,8 seconden van de Charger.
Het veranderende Muscle Car-landschap
De verschuiving van V-8-motoren naar zescilinders met turbocompressor in de muscle-cars van Dodge leidt tot discussie over wat dit segment werkelijk definieert. De nieuwe Charger geeft prioriteit aan snelheid in rechte lijn boven al het andere, terwijl de oude Challenger een meer evenwichtige rijervaring bood. Deze transitie weerspiegelt een bredere trend in de sector: fabrikanten optimaliseren voor ruwe prestatiecijfers, terwijl ze potentieel de traditionele eigenschappen van muscle car opofferen.
Het feit dat de elektrische Dodge Charger Daytona zomerbanden biedt, benadrukt een vreemde vergissing in de configuratie van het gasaangedreven model. Of dit opzettelijk was of een tijdelijke beperking blijft onduidelijk, maar het onderstreept de evoluerende prioriteiten in de line-up van Dodge.
Uiteindelijk accelereert de nieuwe Charger Sixpack sneller dan zijn V-8-voorganger, maar dit gaat ten koste van de grip en de remprestaties. Of deze afweging acceptabel is, hangt af van individuele voorkeuren en hoe iemand een moderne muscle car definieert.
