Plymouth Superbird z 1970 r. wyróżnia się jako jeden z najbardziej kultowych samochodów typu muscle car, jakie kiedykolwiek wyprodukowano, nie tylko ze względu na swoją surową moc, ale także radykalną, opływową konstrukcję. W przeciwieństwie do wielu swoich współczesnych, którzy skupiali się wyłącznie na prędkości na prostych, Superbird został zaprojektowany w jednym celu: dominacji na torze wyścigowym NASCAR. Jego trwała sława wzrosła niedawno dzięki występowi w animowanym hicie Auta, ale jego dziedzictwo ukształtowało się na torze kilkadziesiąt lat wcześniej.
Need for Speed: zasady NASCAR i samochody wyścigowe na drogach
Superbird, podobnie jak jego brat Dodge Charger Daytona, powstał w wyniku specyficznej cechy przepisów NASCAR. W tamtym czasie, aby zakwalifikować się do zawodów, producenci musieli sprzedać publiczności co najmniej 1920 drogowych wersji swoich samochodów wyścigowych. Doprowadziło to do dziwnej, ale skutecznej praktyki umieszczania ekstremalnych samochodów wyścigowych w salonach.
Superbird bazował na Plymouth Road Runner, ale został mocno zmodyfikowany pod kątem aerodynamiki. Jego charakterystyczny spiczasty przód i wysoki tylny błotnik służyły nie tylko wyglądowi; były wynikiem testów w tunelu aerodynamicznym. Jednak o wysokości tylnego skrzydła decydowała nie tylko siła docisku, ale także konieczność otwarcia bagażnika.
Moc i wydajność: silniki i kompromisy
Plymouth oferował trzy opcje silnika: 7,2-litrowy silnik V8 o mocy 375 KM i legendarny Hemi o pojemności 7,0 litrów i mocy 425 KM. Jak na ironię, pomimo aerodynamicznych ambicji Superbirda, jego dodatkowy ciężar wynikający ze stalowego nosa i masywnego skrzydła faktycznie spowodował, że startował wolniej niż standardowy Road Runner.
Jednak w pełnej konfiguracji wyścigowej Superbird z napędem Hemi mógł przekroczyć 200 mil na godzinę. Szczytowe osiągi samochodu były jednak krótkotrwałe. W 1971 roku NASCAR zmienił zasady dotyczące wielkości silnika, skutecznie eliminując przewagę aerodynamiczną Superbirda, a Plymouth zaprzestał produkcji już po roku.
Superbird pozostaje symbolem epoki, w której producenci przesuwali granice tego, co było możliwe – a czasem konieczne – aby wygrać na torze wyścigowym. Ten samochód przypomina, że nawet najbardziej ekstremalne projekty mogą zrodzić się z najbardziej przyziemnych zasad.
