De schijn liegt tegen je. De Jeep Grand Cherokee Summit heeft een knap gezicht en een cabine bekleed met leer en hout die premium uitstraalt. Maar er zit een addertje onder de motorkap en op de stoep vervaagt de schittering.
Car and Driver ging er een ritje mee maken. Wat ze vonden was een voertuig met een nieuwe motor en een rijkwaliteit die een beetje… onhandig aanvoelt.
De nieuwe hartslag
Vergeet de 3,6-liter V-die nog steeds blijft hangen op goedkopere afwerkingen. Het echte verhaal voor 2026 is de Hurricane 4 Turbo. Een 2,0-liter vier-in-lijn met turbocompressor die in de premiummodellen zit. Hij ontleent zijn afstamming aan de Alfa Romeo’s en Wranglers, maar dit is niet zomaar een afdankertje. Het is mooie technologie verpakt in een compact pakket.
We hebben het over twee injectoren per cilinder. Haven en direct. Twee bougies. Een turbocompressor met variabele geometrie. En dan is er nog het ontstekingssysteem in de voorkamer: dezelfde technologie die het vuur in de Maserati MC230 aanstak. Jeep wilde volledige verbranding. Ze wilden meer macht zonder de MPG te doden.
Al dit technische theater is niets meer dan een Jeep die kracht probeert te winnen en gas te besparen.
Het idee is solide. De executie? Een beetje zwaar.
Pittig totdat het niet meer zo is
De motor heeft persoonlijkheid. Zodra de turbo op gang komt, is hij pittig. Maar je moet erop wachten.
De orkaan heeft een serieuze impuls nodig. De piekdruk bereikt 34,8 psi. Het opbouwen van die druk kost tijd. Terwijl de computer door de lucht jaagt, voelt de carrosserie van de Jeep van 4881 pond absoluut enorm aan. De kleine viercilindermotor voelt alsof hij een aanhangwagen trekt, alleen maar om de naald in beweging te krijgen.
In 6,3 seconden sprint hij naar 100 km/uur. Dat is 1,1 seconde sneller dan de V-6-versie. Op papier ziet het er snel uit. Maar de echte wereld vertelt een ander verhaal. Van een rollende vijf mijl per uur? Het duurde 7,6 seconden. Zo voelt de motor echt aan in het verkeer. Vertraging. Aarzeling. Poging.
Er is echter één overwinning voor de portemonnee. De 2,0-liter trok 26 mpg tijdens een constante snelheid van 120 km/u. De V-6 kreeg 22. Vier mijl per gallon is niet niets. Is dit voldoende om de turbovertraging te rechtvaardigen?
Interieur verblindt de zintuigen
Zodra je de acceleratieproblemen achter je laat en invoegt op de snelweg, wordt de cabine een toevluchtsoord. Het interieur is prachtig. De stoelen masseren je rug tot onderwerping. De McIntoshi-stereo met 19 luidsprekers vult de ruimte met geluid dat zo helder is dat u zou vergeten dat u in een middelgrote SUV zit.
Raak gewoon niets aan. Vooral niet de klimaatbeheersing. Ze zijn haptisch. Dit betekent dat ze afhankelijk zijn van trillingen en nepweerstand. Gebruik ze, en je zult een fetisj voor frustratie ontwikkelen. Het is gewoon slecht.
Probeer gewoon het gebruik van de hactische klimaatregeling te vermijden, tenzij je je graag ergert aan technologie die eenvoudig zou moeten zijn.
De auto rijdt verrassend goed vanwege zijn voetafdruk. De besturing voelt verbonden aan. Maar dan stuit je op een kuil.
De Summit wordt geleverd op massieve 21-inch wielen. Stevige luchtveren vergeven geen oneffenheden in de weg. Je voelt elke barst, elke kloof, elk stukje puin. De remmen verergeren de irritatie en grijpen onvoorspelbaar aan in stop-and-go-verkeer.
Bestuurdersassistentie zonder vertrouwen
De handsfree assistentie van Jeep is optioneel op het Summit-model. Je krijgt de technologie, maar je krijgt niet noodzakelijkerwijs het vertrouwen. Het werkt, zeker. Maar in hoeken? Het aarzelt. Het twijfelt aan de weggeometrie. Vergeleken met het soepele vertrouwen van systemen van GM, Ford of Tesla, voelt dit zenuwachtig aan. Je merkt dat je handen naast het stuur zweven, wachtend tot de spookrijder een fout maakt.
Het vonnis
Voor een zoals geteste prijs van $ 66.587 betaal je voor het embleem, het hout, het leer en de McIntosh. De motor heeft moeite om de prestatiepremie te rechtvaardigen, waardoor er te veel inspanning van de bestuurder nodig is om echt krachtig aan te voelen.
Je koopt dit omdat het op succes lijkt. Je bestuurt hem omdat er plaats is voor vijf personen en hij er goed uitziet op de foto’s. Je negeert het turbogat en het stijve rijgedrag omdat de massagestoelen het beter laten voelen. Het is een goed uitgeruste gezinswagen die een prestatie-SUV wil zijn, maar de transitie nog niet helemaal door heeft.
