Wanorde is hier het risico. Gebrek aan samenhang, eigenlijk. BYD’s premium uitloper, Denza, voelt momenteel aan als een garage met de deuren open. Ze hebben een boxy off-roader met ladderframe. Een MPV met zeven zitplaatsen die op een bus lijkt. En een shooting rem die te hard zijn best doet om strak te zijn.
Het lijkt minder op een automerk. Meer een vreemde sokkenla.
Een verenigd gezin? Nauwelijks.
Ze hebben een heldenmodel nodig. Iets om de aandacht weg te trekken van de puinhoop en naar iets scherps te gaan. Betreed de Denza Z. Het is een sportwagen. Of een supercar? Misschien een grand tourer met een ego.
De cijfers doen het zware werk. 1584 pk.
Allemaal van elektromotoren. Drie van hen zelfs. Het mikt op een prijs van ongeveer £ 173.000. Dat plaatst het vierkant in het vizier van ’s werelds meest gerespecteerde sportwagenfabrikant. Jij kent die ene. Porsche.
Denza weet precies wat het doet. Ze hebben niet naar de Taycan gekeken toen ze dit ontwikkelden. De Taycan is een sedan in sportwagenpak. De Z is een twee-plus-tweezitter van 4,8 meter, gebouwd om te schitteren. Een halo-auto, puur en simpel.
Elektrische aandrijflijnen. Sommige chauffeurs schrikken daar voor terug. Alsof je een zeevruchtensalade bestelt bij een vrachtwagen die in de augustuszon geparkeerd staat.
Maar voor Denza is er geen andere keuze. BYD maakt enkele van de beste batterijen en motoren ter wereld. Zij bouwen ook de opladers. Zij hebben de technologie. Ze moeten alleen maar bewijzen dat ze het in iets moois kunnen gebruiken.
Is de Z eigenlijk wel goed te rijden? Dat is de vraag, nietwaar. De specificaties zeggen ja. De prijs zegt ja. De merkverwarring? Hangt er nog steeds.
