Mercedes-AMG bedoelde vroeger V8. Het betekende rokende banden en gierende motoren. Daarna verloren ze het plot een tijdje. Ze begonnen die kleine 2,0-liter viercilinder overal in te proppen. Van hot hatches tot de grote dure GT.
De ‘M139’-motor was zeker een technisch wonder. Maar het was saai. Stil, efficiënt en zielloos. Het klonk als een spreadsheet die tot leven kwam.
Goed. Dat hoofdstuk is afgesloten.
De nieuwe Mercedes-AMG GLC 2026 luidt een terugkeer naar vorm in. Een grote bruut van een SUV die echt wel wat persoonlijkheid heeft.
De wederopstanding van de zescilinder
Verwacht geen magie van de oude 6,2-liter V8. AMG gaat nog niet volledig retro.
In plaats daarvan krijg je een 3,0-liter zes-in-lijn. Hij levert 443 pk. Het is natuurlijk hybride ondersteund. Dit is dezelfde eenheid als in de CLE 55 coupé, maar AMG heeft deze aangepast. Verbeterde cilinderkoppen. Nieuwe nokkenassen. Grotere luchtinlaat.
Ze hebben zelfs de elektrische compressor in de turbo versterkt. Waarom? Om de vertraging te doden. Het werkt. Er is een constant koppel van 600 Nm. Als je het gas flink stampt, tikt het op 640 Nm voor tien seconden pure chaos.
“Dit is geen hybride voor de zuinigheid. Het is een hybride die de motor laat reageren als je de neus in een hoek richt.”
Het resultaat is van 0 naar 100 km/u in 42 seconden.
De uitlaat klinkt echt goed. AMG installeerde speciale resonatoren. Het is diep. Schor. Als je het gaspedaal loslaat, knettert en knalt het. Het klinkt ondeugend. Het is niet bepaald het symfonische gebrul van de oude V8, maar wel authentiek. Ver genoeg van de cabine verwijderd om u tijdens lange reizen niet te irriteren, maar aanwezig genoeg om u eraan te herinneren dat deze auto wil spelen.
Comfort met een twist
In Comfortmodus zetten? De motor blijft stil. Je kunt om middernacht door een slaperig dorp glippen en niemand wordt wakker.
Het voelt als een bescheiden diesel totdat je om meer vraagt. Dan wordt het beest wakker.
De ophanging is ook nieuw. AMG wilde een grotere kloof tussen zacht en stijf. Het werkt, meestal. De rit voldoet. Geplant. De besturing voelt scherp aan en heeft wat gewicht.
Maar.
Het is zwaar. Het is ruim 2,1 ton. Hard remmen en de neus duikt. Trap het gaspedaal in en hij hurkt naar achteren. Neem hem snel mee op een bochtige landweg en hij rolt meer dan zou moeten. Natuurkunde is een harde leraar.
Bij de overdracht worden dingen frustrerend.
Het is een automaat met negen versnellingen. Soepel, over het algemeen snel. Maar in de Comfort-stand zetten en gas geven? Het pauzeert. Even maar. Een hele seconde. Het denkt. Dan schakelt hij terug en accelereert. Tegen die tijd heb je je gat gemist.
Opstijgen? Het houdt de versnelling vast. Je luistert naar de motor die hoger jankt dan nodig is.
Erger nog: de peddels doen niets, tenzij je een specifieke instelknop op het stuur draait. U bevindt zich in de handmatige modus? Raak het stuur verkeerd aan of haal je hand eraf? Het gaat terug naar automatisch. Midden hoek. Probeer te voorspellen wat hij wil. Succes.
Het dure optiemenu
Al dat vermogen gaat naar alle vier de wielen. Maar vooral aan de achterkant. Je kunt het alleen naar achteren sturen in de ‘Drift-modus’.
Wie wil een familiedumper van 2,1 ton drijven? Niemand. Blijkbaar.
Maar AMG biedt het toch aan. Als onderdeel van een pakket van £ 7.500 genaamd Pro Performance. Dat voegt de Race-modus en een differentieel met beperkte slip toe en verhoogt de topsnelheid van 250 naar 270 km/u.
Heb je dat nodig? Nee.
Maakt het AMG-kopers uit? Ook nee.
Ze zullen het waarschijnlijk ook niet erg vinden dat de officiële economie 30 mpg bedraagt. We hebben tijdens het testen 18 mpg gehaald. Voor een prestatie-SUV? Je wist waarvoor je tekende.
Binnenin is het een mix van oude en nieuwe technologie. De twee 12-inch schermen zijn mooi. Geen muur met displays zoals sommige concurrenten. De pictogrammen zijn groot en gemakkelijk te raken. Maar de menu’s zijn onhandig vergeleken met nieuwere Mercedes. De knoppen op het stuur zijn haptisch. Je blijft ze per ongeluk raken. En er is veel koolstofvezelbekleding. Als het uiterlijk je niet bevalt, sorry, het is overal.
Ruimte? Het is uitstekend. 620 liter bagageruimte. Dat verslaat de Audi SQ5. Verslaat de BMW X3. Voldoende ruimte voor golfclubs of hondendragers.
De prijs doet echter pijn.
De standaard SUV begint bij £ 79.250. De coupéversie voegt £ 2.000 toe. Dat is aanzienlijk meer dan de rivalen van BMW en Audi.
Wil je de limited edition-versie? Gouden accenten, graphics, al het speelgoed vooraf geïnstalleerd? Je kijkt naar bijna £ 95.000. Porsche Cayenne-territorium.
“De GLC 55 heeft weer karakter. Het geluid klopt. De vermogensafgifte is zoet.”
Is de vervelende versnellingsbak de prijsstijging waard?
Is de honger naar benzine gerechtvaardigd?
Is het gewoon te veel auto voor de gemiddelde weg?
Mercedes heeft zijn ziel terug. Ze hoeven alleen maar extra te vragen voor het voorrecht om ermee te mogen rijden.
