De Venturi Eclectic klinkt als het plotapparaat voor een goedkope technothriller. Een voertuig dat zichzelf aandrijft met zon en wind. Geen benzine. Geen diesel. Gewoon rauwe, hernieuwbare energie. Je kunt je spionnen en regeringen voorstellen die vechten om de blauwdrukken. Je kunt je ook oliemaatschappijen voorstellen die bidden dat het nooit aan de lopende band zal komen. Een auto die geen petroleum nodig heeft, verandert het hele geopolitieke landschap. Het heeft minder onderhoud nodig. Het duurt langer. Het is revolutionair.
Dat zou je tenminste denken.
Conventionele autofabrikanten kunnen gerust slapen. De Eclectic, gebouwd door het kleine in Monaco gevestigde bedrijf Venturi, vormt geen directe bedreiging voor de oliereuzen. Het is een nieuwigheid. Een glimp. Geen revolutie.
Het ontwerp is net zo excentriek als zijn aandrijflijn. Boxachtige vorm. Vier magere wielen. Het lijkt op een koets uit 1910 die verdwaald is op weg naar een cyberpunkconventie. Het dak is bedekt met fotovoltaïsche cellen om zonlicht op te vangen. Er is ook een verwijderbare windturbine die je kunt vastklikken als de wind meewerkt. Het is groen. Zeer groen.
Maar laten we eens kijken naar de claims. Venturi noemt de eclectische ‘zonne-elektrische autonoom’. Dat is een gewaagde titel voor een auto die nog steeds op een stopcontact moet worden aangesloten. Omdat de zon ‘s nachts niet schijnt. In stilstaande lucht waait de wind niet. Hernieuwbare energie is intermitterend. De Eclectic heeft een batterij nodig. En die batterij moet worden opgeladen via het elektriciteitsnet.
Het is niet de eerste zonneauto. Het is pas de eerste in massa geproduceerde. De meeste anderen zijn conceptauto’s of prototypes. Het eclectische is echt. Het is ook beperkt. Topsnelheid? 30 km/u. Bereik? 30 mijl. Dat is alles.
Voor stedelijke pendelaars kan dat bereik voldoende zijn. Voor iedereen die een weekendje naar de kust wil rijden? Geen kans. Milieuactivisten zijn er echter dol op. Ze zijn enthousiast over de vermindering van de uitstoot. Ze zijn klaar voor de toekomst.
We duiken hierna in de ontwerpfilosofie. Dan maken we de motorkap open.
De logica achter het eigenzinnige ontwerp
Venturi vertelt eerlijk waarom ze dit ding hebben gebouwd. Geopolitiek. Instorting van het milieu. Stijgende gasprijzen. Klimaatverandering. Het bedrijf stelt dat de wereld op de rand van chaos staat, gedreven door energieschaarste. Ze beweren niet dat ze de energieproductie hebben opgelost. Maar ze denken dat we onze consumptie moeten verminderen. Snel.
Het eclectische is hun antwoord. Hij is ontworpen voor dagelijks stadsverkeer. Niets meer. Niets minder.
Stap binnen en je zult de indeling opmerken. Het is open. Luchtig. Retro. De vierkante contouren geven het een hoekige charme. Standaard zijn er geen deuren, deze kunt u wel bestellen. Het is minimalistisch. Functioneel.
De zitplaatsen zijn waar het vreemd wordt. De bestuurder zit in het midden. Voor en midden. Zoals een kart. De twee passagiers zitten naast elkaar achterin. Het is niet een configuratie die je vaak in moderne productieauto’s ziet. Het voelt futuristisch. Of misschien gewoon raar.
Het zonnedak is de belangrijkste attractie. Het voedt energie in de batterij. De windturbine is een accessoire. Een mooi gebaar. Maar verwacht niet dat je er een langlauftocht mee kunt maken.
We zullen hierna naar de specificaties kijken. De cijfers zijn… specifiek.
Hoe de Venturi Eclectic beweegt
De logica achter het eclectische is eenvoudig genoeg om milieubewusten aan te spreken, maar complex genoeg om traditionalisten te frustreren. Venturi bouwt dit niet voor de man die rubber (of rubber en uitlaatgassen) bij een stoplicht wil verbranden. Deze auto is voor de op het elektriciteitsnet aangesloten bestuurder. Het punt is dat als iedereen zijn EV aansluit wanneer hij deze niet gebruikt, de collectieve energieopslag de elektriciteitsvoorziening kan stabiliseren. Je bent niet alleen een consument; je maakt deel uit van de infrastructuur.
Maar laten we het hebben over hoe dit ding eigenlijk rolt. Onder de composiet carrosserie bevindt zich een aluminium framechassis dat slechts 400 kg weegt. Het vermogen komt van een luchtgekoelde asynchrone elektromotor van 11 kW. Het is geen supercar, maar ook geen golfkar. Je krijgt twee versnellingen vooruit en twee versnellingen achteruit. Dat is alles. Geen complexe transmissielogica. Gewoon aansluiten en gaan.
De elektriciteit die de motor voedt, komt van een nikkelmetaalhydride (NiMH)-batterijpakket. Voor het opladen is geen eigen DC-snellader of een bezoek aan een gespecialiseerd station vereist. Een standaard Europees stopcontact en de ingebouwde 1,5 kilowatt-oplader klaren de klus in ongeveer vijf uur. Dat is alles. Standaard stekker. Vijf uur.
Opstarten: zonne-energie, windenergie en het elektriciteitsnet
Je hebt opties. U kunt onder de zon parkeren. De dakpanelen zetten zonne-energie direct om in elektriciteit voor de batterijen. Of u kunt de optionele windturbine van 400 watt inzetten. Dit is geen speelgoed. Het omvat een ventilatorbladsamenstel, behuizing en een generator om kinetische windenergie om te zetten in bruikbare energie. Als u in een winderig gebied woont, kan die turbine ongeveer 15 kilometer bereik per dag toevoegen.
Het is een tri-power-systeem: elektriciteitsnet, zon, wind.
Binnen is de esthetiek… onderscheidend. We hebben het over met stof beklede houten stoelen. Stoffen deuren. U kunt zelfs een op maat gemaakte bedrukking op de stoffen deuren laten maken als u uw persoonlijkheid wilt laten zien. Er is een WiFi-kit voor internettoegang, een afgesloten kofferbak en zowel 220 volt als 12 volt stopcontacten. Het is minder een voertuig en meer een mobiele kamer met een motor.
De cijfers liegen niet
Wat kun je verwachten van dit elektrische microvoertuig? De specificaties zijn bescheiden volgens standaard autostatistieken, maar ze vertellen een specifiek verhaal over het beoogde gebruik.
- Topsnelheid: Elektronisch beperkt tot 48,3 km/u.
- Bereik: 30 mijl (48,3 km) met een volledige lading.
- Afmetingen: 113 inch lang (2860 mm), 73 inch breed (1850 mm), met een rolbeugelhoogte van 69 inch (1750 mm).
- Gewicht: 400 kg.
De beperkte snelheid en het beperkte bereik bepalen de niche. Dit is niet voor langlaufen. Het is voor de laatste kilometer. Het is bedoeld voor woon-werkverkeer in de stad, waarbij de afstand tussen huis en werk binnen die straal van 30 mijl valt. Het lage gewicht komt de efficiëntie ten goede, en door de kleine voetafdruk is parkeren geen probleem.
Marktvooruitzichten
Venturi gokt op een verandering in consumentengedrag. Ze richten zich op mensen die hun ecologische voetafdruk actief willen verkleinen. Het idee is dat deze drivers de stekker in het stopcontact steken als ze geparkeerd staan, waardoor ze energie teruggeven of de lading stabiliseren. Het is een visie op de auto als een stationaire energiecentrale die toevallig wielen heeft.
Of die visie stand houdt in de echte markt valt nog te bezien. De technologie is er. De batterijchemie is bewezen. De add-ons voor zonne- en windenergie zijn praktisch, maar eigenzinnig. De vraag is of kopers de beperkingen zullen omarmen – de maximumsnelheid van 50 km/u, de actieradius van 50 kilometer – of dat ze zich zullen laten leiden door het eco-veld en het unieke, aanpasbare interieur.
We zullen moeten afwachten hoe de prijzen en beschikbaarheid zullen uitwerken. Maar voorlopig bevindt de Eclectic zich in een categorie apart. Niet echt een auto. Niet echt een scootmobiel. Gewoon een zeer efficiënte, zeer stille bak op wielen.
De realiteit van het kopen van een Venturi Eclectic
Je wilt er een. Hoe krijg je het? Wat is de schade aan uw portemonnee?
Dat zijn de twee brandende vragen voor liefhebbers van groene technologie die naar de Venturi Eclectic kijken. Het korte antwoord? Succes. De eerste serie van 200 prototype-eenheden? Weg. Uitverkocht voordat de meeste mensen zelfs maar wisten dat het concept bestond. Maar Venturi hoorde de menigte. Het antwoord was zo luid dat ze zich omdraaiden.
Ze houden het niet alleen bij de wilde conceptauto. Ze bouwen een consumentenklare versie. Het lijkt minder op een wetenschappelijk experiment en meer op een auto die je daadwerkelijk op je oprit zou parkeren. Het is compact. Het is utilitair. Zie het als een Smart fortwo die leerde passagiers te vervoeren en de zon te benutten. Drie zetels. Zonnepanelen op het dak. Een familiegelijkenis met het origineel, maar met een daklijn die de natuurkunde niet zo agressief tart.
Prijzen en productieplannen
Hier is het concrete detail waar je op hebt gewacht. De nieuwere, meer praktische Eclectic zal verkrijgbaar zijn vanaf ongeveer 15.000 euro. Vertaal dat naar dollars en je kijkt naar ongeveer $ 19.350.
Niet slecht voor een emissievrij voertuig dat zichzelf oplaadt via fotovoltaïsche cellen terwijl je rijdt.
Venturi is van plan de productie in oktober 2009 te starten. De fabriek? Een nieuwe assemblagefabriek nabij Sablé-sur-Sarthe in Frankrijk. Hun oorspronkelijke doel? 3.000 eenheden per jaar.
“Er is één ding sterker dan alle legers ter wereld, en dat is een idee waarvoor de tijd is gekomen.”
Dat was Victor Hugo. Het is momenteel ook een goede maatstaf voor de auto-industrie. Maar raak niet te enthousiast over die 3.000 eenheden. De wereldeconomie verzacht. De Europese automarkt krijgt een klap. Dat productieaantal is een projectie, geen garantie. Als de olieprijzen volatiel blijven en het consumentenvertrouwen daalt, zal Venturi wellicht zijn volume moeten aanpassen. Het is voor iedereen een raadsel hoe kopers zullen reageren als de portemonnee krapper wordt en de benzinepomp niet.
Voor wie is deze auto bedoeld?
Venturi wacht niet alleen tot individuele hobbyisten deze kopen. Ze hebben een lijst met doelmarkten die verder gaat dan de typische koper van eco-auto’s.
- Particulieren die een tweede auto willen voor woon-werkverkeer.
- Tieners met hun rijbewijs, die een veilige, langzame, elektrische leerling nodig hebben.
- Resorts en industrieparken op zoek naar interne shuttles.
- Professionals die kleine bedrijfsvoertuigen nodig hebben voor locatiebezoeken.
- Bedrijfsparken die duurzaamheidsdoelstellingen proberen te halen.
- Autodeelvloten actief in dichtbevolkte stedelijke kernen.
Ze richten zich op plaatsen waar bereikangst er niet toe doet. Topsnelheid doet er niet toe. Je neemt niet de Eclectic cross-country. Je brengt het van het appartement naar de supermarkt. Je brengt hem van de hotellobby naar het conferentiecentrum.
Het grote plaatje
Waarom doet dit er toe? In 2007 noemde het tijdschrift Time de Eclectic een van de beste uitvindingen van het jaar. Het stond op dezelfde lijst als de iPhone. Dat zegt iets over de culturele verschuiving die momenteel plaatsvindt. We zijn geobsedeerd door connectiviteit, maar we zijn ook doodsbang voor het milieu. The Eclectic probeert die kloof te overbruggen.
De Eclectic is ontworpen voor stedelijke omgevingen en zou de sleutel kunnen zijn tot schoon persoonlijk vervoer in dichtbevolkte reuzen als China en India. Waar de ruimte krap is en de vervuiling groot is, is een kleine, zelfopladende elektrische auto een logische oplossing.
Is het economisch haalbaar? Kijk naar de afgelopen jaren. Autofabrikanten die de vraag naar brandstofefficiëntie negeerden, werden verpletterd. Degenen die het omarmden, overleefden. De Eclectic is niet alleen een gimmick. Het is een gok dat auto’s op hernieuwbare energie eindelijk het laboratorium kunnen verlaten en de garage in kunnen.
Kunnen wij de toekomst voorspellen? Nee. De markt is wispelturig. Toeleveringsketens zijn kwetsbaar. Maar het idee is er. De technologie is klaar. De vraag is niet of auto’s zoals de Eclectic zullen bestaan. Als de wereld er klaar voor is om te stoppen met te doen alsof gas oneindig is.
Het is een idee waarvoor de tijd is gekomen. Of de bankrekeningen het daarmee eens zijn, is een ander verhaal.
