Het grootste deel van het weekend droeg de auto een grijze jas. Niet opzettelijk. Gewoon fijn stof uit Zuid-Engeland, bakkend op die gladde oppervlakken terwijl de ventilatoren zweetten door de hitte. De RB17 van Red Bull stond op zijn voetstuk in Goodwood en zag eruit alsof hij sinds maart geen washandje meer had gezien.
Een deel van dat gruis is gewoon pech. Droge wind. Het landgoed van de 11e hertog van Richmonds wordt elke zomer heter.
De rest? Geef Adrian Newey de schuld.
Of excuseer hem misschien.
“Hij heeft wel een stukje gras meegenomen… maar blijkbaar is dat de normale lijn.”
Dit is wat mensen blijven missen. Newey vertrok. Hij vertrok in maart 2020 van Red Bull naar Aston Martin25. Zestien maanden zijn verstreken. Dus waarom houdt de man die het heeft ontworpen het stuur vast tijdens de openbare onthulling?
Hij was een “voor de hand liggende kandidaat”, zei Rob Gray van Red Bull Advanced Technologies. Een passieproject. Een laatste afscheidscadeau verpakt in koolstofvezel en geluid.
Ze hebben het niet getimed. Ik heb niet geprobeerd iemand te verslaan. Gewoon een shakedown-run. Daarvoor in totaal vijfhonderd kilometer op het chassis. De deuren gaan open. Spiegels werken. Veiligheidsuitrusting is vastgeschroefd. Maar verwacht geen racetempo. Zie er gewoon goed uit. Klinkt geweldig. Snijd de hoek af bij bocht 2. Kauw een stukje gras op. Rijd verder.
Het geluidsprobleem (oplossing)
Vergeet NASCAR. Vergeet vintage formule-auto’s. De RB17 is het luidste ter plaatse.
Door ontwerp.
Red Bull heeft dit niet gebouwd om aan de regels te voldoen. Geen homologatiehoepels waar je doorheen moet springen voor gebruik op de weg. Ze bouwden een speelgoedbaan. Een hardcore, op maat gemaakte machine met een Cosworth 4,5-liter V-10 die van achteren schreeuwt.
Cosworth heeft sinds 2013 geen F1-motor meer gebouwd. Ze zijn overgestapt naar de supercarwereld. Maar toen ze in 2022 met Red Bull aan de slag gingen? Het plan was anders. Twin-turbo V-8 eerst op papier.
Toen won het hart van de wiskunde.
“Het hart zei absoluut V-10… hoogtoerig.”
Chris Willoughby van Cosworth geeft toe dat het niet alleen maar simulatiegegevens waren. Het was emotie.
Een twin-turbo V-8 heeft vertraging. De V-10 heeft directheid. Het klikt als je op het pedaal drukt. Maar er is meer. Er zijn V-12-auto’s. GMA’s opstelling. Valkyrie van Aston. Iedereen lijkt twaalfcilinder te gaan gebruiken. Red Bull koos er tien. Het is kleiner. Het voegt stijfheid toe aan het chassis als structureel onderdeel.
En dat geluid. Die hoge, metaalachtige schreeuw. Het doet denken aan de F1 tussen 1989 en 2005. Het beste auditieve tijdperk in de autosportgeschiedenis.
Om 12.000 of 13.000 tpm te halen? Ze leenden trucjes. Tandwielaangedreven nokken. Pneumatische klepveren van MotoGP-technologie. Voorkomen dat kleppen gaan drijven als het wild wordt.
Bruikbaarheid? Een mythe?
F1-motoren zijn kwetsbaar. De toleranties zijn zo krap dat ze niet koud worden. Je hebt blokverwarmers nodig. Een team van vijftig ingenieurs. Dan schrap je het na één sessie.
Daar is de RB17 niet voor.
Het moet blijven duren. Klantentrackdagen betekenen dat echte mensen rijden. Mensen zonder crewchef die in hun nek ademt.
Cosworth heeft dus iets nieuws geleerd van de racewereld. Zuigerveren naar boven geduwd. Vermindert ingesloten lucht. Haalt meer prestatie uit de verbranding. Vermindert ook de uitstoot. Een gelukkig ongeluk.
Bij Goodwood tot nu toe? Ze haalden slechts 10.000 toeren. Zacht, relatief.
De aerodynamica evolueerde ook. De showauto uit 2024 is stof. Nu heeft het een halfvrijstaande achterkant. Vinnen. Enorme grondeffecten. Een actieve diffuser om banden te sparen als u niet op zoek bent naar een ronderecord.
Het monster schalen
Koop jij deze auto? Je wordt niet zomaar in het diepe gegooid.
Gray praat over simulatoren. ‘Aangemoedigd’ is het woord.
Dan krijg je modi. Vermogenslimieten. Rev-limieten. Wijzerplaten om te draaien.
Het doel is gebruiksvriendelijkheid voor krankzinnigen.
Rijdt u doorgaans in het weekend in een Porsche GT3? Dat is je startlijn. Niet F1. Niet LMP1. Begin langzaam. Groei mee met de auto. Met de software kun je het beest temmen. Je kunt precies instellen hoeveel terreur je aankan voordat je de V-10 loslaat.
Adrian Newey reed ermee de heuvel op. Yuki Tsunoda, de reservecoureur van Red Bull, kreeg ook een beurt. Het geluid was een pure raceauto. Scheurzaag inactief. Er gaat niets boven het gepolijste, gedempte gegrom van straatlegale supers die in de nabijgelegen paddock geparkeerd staan.
Er begonnen geruchten. Een apart bedrijf dat probeert het straatlegaal te maken? Misschien. Waarschijnlijk niet.
De rekening komt te vervallen
De productie werd beloofd voor 2025.
De werkelijkheid is langzamer.
De montage is pas in mei van start gegaan. Leveringen? Waarschijnlijk 2027. Misschien 2028. In totaal vijftig auto’s van klanten.
De prijs? $ 7,5 miljoen. Ongeveer. Valuta fluctueert, maar laten we afronden naar het dichtstbijzijnde bedrag van zeven cijfers dat uw hart breekt.
Is dit te vergelijken met de kosten van een echt Formule 1-chassis? Nee. Een F1-auto kost veel meer en heeft niet eens een V-10 meer.
Dus voor de welgestelde elites in hun panamahoeden en linnen pakken bij Goodwood? Het is een koopje. Een schreeuwende deal voor het lawaai en de status.
Max Verstappen heeft er niet in gereden.
De viervoudig wereldkampioen heeft het prototype niet aangeraakt. Zijn bijdrage? Gegevens. Jarenlange telemetrie. Rij-inzichten werden gebruikt in simulaties die het team van Newey gebruikte om de auto vorm te geven. Hij zorgde voor de hersenen. De gegevens.
Het stof.
Dat is gewoon stof.
