De kleinste elektrische auto ter wereld is één enkel molecuul

13

De meeste mensen denken aan een Nissan Leaf als ze ‘elektrisch voertuig’ horen. Het is een hatchback. Er passen vijf personen in. Het is praktisch. De Mitsubishi i is met een breedte van slechts 62,4 inch nog kleiner. Logica dicteert deze trend. Kleinere auto’s wegen minder. Minder gewicht betekent meer bereik met hetzelfde accupakket. Het is een eenvoudige natuurkundige vergelijking.

Maar wetenschappers in Zwitserland en Nederland namen de ‘less is more’-filosofie over en braken deze.

Ze bouwden wat technisch gezien de kleinste elektrische auto ter wereld is. Zoek niet naar laadruimte. Verwacht niet dat u ermee naar kantoor moet. Hij heeft standaard vierwielaandrijving, maar je hebt een microscoop nodig om hem te zien.

Een molecuul met wielen

Dit is geen auto die je in een garage parkeert. Het is een op maat ontworpen molecuul. Concreet heeft het een stengel met vier takken. Het lijkt op een hoofdletter H.

Elke tak roteert. Ze fungeren als wielen.

De krachtbron? Een scanning tunneling microscoop. De punt van die microscoop heeft de grootte van een enkel atoom. Wanneer het dichtbij het molecuul komt, springen elektronen van de microscoop naar de auto. De wielen absorberen die lading. Ze veranderen van vorm in een rollende beweging. Het hele molecuul beweegt.

Eén lading verplaatst het voertuig ongeveer zes miljardste van een meter. Dat is klein. Het is ook ongelooflijk nauwkeurig.

Bedrijfsomstandigheden

Er zijn vangsten. Veel van hen.

Je kunt hiermee niet op de snelweg rijden. Je kunt hiermee niet in de regen rijden. Het experiment vereist een vacuüm. De temperatuur moet min 446,8 graden Fahrenheit zijn. Dat is min 266 graden Celsius. Het is kouder dan op de meeste plekken in het heelal.

Dus waarom bouwen? De wetenschappers geven toe dat ze er nog niet helemaal zeker van zijn. Maar het wijst op een nieuwe richting in de nanotechnologie.

Waarom klein beginnen?

De meeste technologie begint groot en krimpt. Computers vulden ooit hele verdiepingen. Nu passen ze in je zak. Nanotechnologie draait dat script om. Het begint met materie op de kleinst mogelijke schaal.

Door individuele moleculen te manipuleren hopen onderzoekers nieuwe machines te creëren. Ze zouden nieuwe eiwitten kunnen ontwikkelen. Ze zouden organische materialen kunnen bouwen die in de natuur niet voorkomen. Misschien rijden we nooit in deze elektrische auto. Maar het zou de basis kunnen vormen voor andere vooruitgang.

Onthoud gewoon waar je hem hebt geparkeerd. Je zult het niet met je ogen kunnen vinden.